Welke eisen stellen suikerbieten aan de bodem?
Een voldoende hoog organisch stofgehalte van de bouwvoor is belangrijk voor suikerbieten. Op zandgronden zorgt de humus voor een goede vochtvoorziening.
Op kleigronden zorgt humus voor een betere structuur, wat de bewerkbaarheid en drainage ten goede komt. Op leemgronden zorgt de betere bodemstructuur door compostgebruik voor een beperking van het erosiegevaar. Bieten zijn immers een erosiegevoelig gewas.

Welke eisen stellen graangewassen aan de bodem?
Een goede bodemstructuur zorgt bij graangewassen voor hoge opbrengsten en voor een goede ontwatering en water- en luchtvoorziening. De bodem is bovendien beter bewerkbaar.
Organische stof in de grond houdt vocht en voedingsstoffen vast en werkt structuurverbeterend. Het is daarom van belang het gehalte aan organische stof in de grond voldoende hoog te houden.
Voor zomergerst mag de bodem niet te humusrijk zijn. Het gevaar voor legering is dan groter. Er bestaan tegenwoordig wel aangepaste rassen.

Welke eisen stelt knolselder aan de bodem?
Knolselder vraagt een rijke, goed vochthoudende grond. Ideaal zijn zandleem- of leemgronden. Droogte wordt door knolselder niet zo goed verdragen. Knolselder verlangt voldoende organische bemesting. Daarnaast is het ook belangrijk dat de knollen over voldoende minerale stikstof beschikken.
Te veel minerale stikstof verhoogt dan weer de ziektegevoeligheid.

Welke eisen stellen kolen aan de bodem?
Kolen vragen veel van de grond. De bodem is best vochthoudend, voedzaam, niet zuur en moet goed ontwateren. Op natte en zure gronden zijn kolen zeer gevoelig voor knolvoet. Kolen hebben veel voedingsstoffen nodig, vooral stikstof en kalium. Bij bloemkool zorgt voldoende stikstof voor een goede bladvorming en dekking. Te veel stikstof bij spruitkool zorgt echter voor legeren en een slechte afrijping van het gewas.
In Vlaanderen worden zowel vroege als late bloemkolen geteeld. Vroege bloemkolen groeien het best op humusrijke zandgronden met veel voedingsstoffen. Late bloemkolen hebben liever een iets zwaardere grond. Bloemkolen zijn gevoelig voor droogte.
Voldoende organische stof in de bodem in combinatie met beregening zorgt voor een goede opbrengst.

Welke eisen stelt maïs aan de bodem?
Maïs zal zich aanpassen aan alle grondsoorten op voorwaarde dat de structuur en waterhuishouding goed zijn en de vereiste meststoffen aanwezig zijn. Het best gedijt maïs in een goed verluchte grond rijk aan humus. Door de zware bewerkingen van de maïspercelen treedt vaak verdichting op. Verdichte bodemlagen of hoge grondwaterstanden hebben een negatief effect op de opbrengst.

Welke eisen stellen aardappelen aan de bodem?
Aardappelen kunnen op alle gronden gekweekt worden. Voor vroege aardappelen zijn lichte gronden het meest geschikt, omdat die bodems in het voorjaar veel vlugger warm en bewerkbaar zijn. Aardappelen zijn niet zo’n gulzige planten als dikwijls wordt aangenomen. De kaliumbehoefte is wel relatief hoog in vergelijking met de stikstofbehoefte.

De vakgroep bodembeheer en -hygiëne van Professor Hofman (Landbouwfaculteit van de Universiteit Gent) heeft met een proef nagegaan hoe verschillende gewassen van een akkerbouwrotatie reageren op het gebruik van compost. Uit deze proef blijkt dat compost de meest gunstige resultaten bij gebruik in een teeltrotatie voor aardappelen en maïs geeft. Gebruik van compost bovenop de normale bemesting resulteert niet in hogere nitraatresiduwaarden. Percelen met compost kennen een gunstiger organische stofgehalte en betere vochtkarakteristieken.

VLACO heeft in samenwerking met de vakgroep Plantaardige Productie (Prof Reheul) van de Universiteit Gent een onderzoek gevoerd naar welke wijze de beste is om compost te combineren met andere meststoffen. In deze proef werd gezocht naar een combinatie van meststoffen zodat een maximale opbrengst en een toename van de organische stof wordt bekomen binnen de toegestane limieten voor het nitraatresidu. Een combinatie van mengmest en compost, of minerale mest en compost beantwoordt hieraan het best

Op 28 juni doctoreerde Jaak Ryckeboer aan de K.U. Leuven met een proefschrift getiteld "GFT- en groen- compost: microbiologische en hygiënische aspecten - onderdrukking van plantenziekten". De bevindingen die in dit proefschrift zijn neergeschreven zijn uitermate interessant en bewijzen eens te meer de essentiële rol van compost voor een gezonde bodem. Sinds verschillende jaren werkt VLACO trouwens samen met het laboratorium voor fytopathologie en plantenbescherming van Prof. Coosemans, waar ook Dr. Jaak Ryckeboer deel van uitmaakt. Hieronder geven we, als voorproever voor verdere artikels, alvast de beknopte samenvatting van het proefschrift.

Voor de komende decennia wordt voorspeld dat zoet water steeds meer een schaars goed zal worden. Efficiënt gebruik van water wordt een must!
Bodems verliezen vocht door de doorsijpeling van water naar diepere lagen, door de verdamping van het water door planten (transpiratie) en rechtstreeks uit de bodem (evaporatie). Door de verdamping van water wordt de bodem niet alleen droger, maar ook zouter. De totale hoeveelheid meststoffen in een drogere bodem worden immers geconcentreerd in een steeds kleinere hoeveelheid water. De combinatie van droge bodem en hoge zoutconcentraties leidt bij aanhoudende droogte tot groeistoornissen bij de gewassen.